Zo helder vandaag

Scroll

^

gedicht, maart 2020

je bent zo helder vandaag

besta je echt ik voel je

en vergeet mezelf vandaag

vertrek je en verandert de dag

in wachttijd in onrust in verwarring

of je echt bestaat in bed

ben ik alleen en adem de ochtend

een kleine revolutie in jouw schaduw

overhoopgehaalde boekenkast

vol met tekens van jou met tekens

van liefde oneindige zoektocht

de chaos tussen uitgestrekte lakens

een plompverloren brief op tafel met woorden 

die er niet meer toe doen als je terugkomt

verdwijnen de sporen van de tornado

die in mij rondging met jouw naam

Dit gedicht is gepubliceerd in de lente-editie van de seizoenszine in 2020.

© 2020 by Tiemen Hageman